ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਪੈਰਿਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਿਸਾਲ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਸਲਾਂ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।ਫਰੈਂਚ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਥੇ ਜਿਆਦਾ ਗਿਣਤੀ ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਨ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ।ਯੋਰਪੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿਲ ਗੋਭਾ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਥੇ ਕ੍ਰਿਸਚਨ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਦੁਸਰਾ ਨੰਬਰ ਹੈ।ਹਿੰਦੁ ਵੀ ਥੋੜੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ।ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤਾਂ ਆਟੇ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੈ।

ਵਿਅੰਗ
                                                      ਮਨਦੀਪ ਖੁਰਮੀ ਹਿੰਮਤਪੁਰਾ(ਇੰਗਲੈਂਡ)
                     ਕਈ ਵਾਰ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਰਲੇਵਾਂ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖਾ ਲਾਭ ਵੀ ਦੁਆ ਦਿੰਦੈ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਿਆਪਾ ਵੀ ਪਵਾ ਦਿੰਦੈ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੀ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਦੇਬੂ ਨਾਲ ਵਾਪਰਿਆ। ਦੇਬੂ ਆਪਣੇ ਟਰੈਕਟਰ ਟਰਾਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਜਾਕੇ ਤੂੜੀ ਵੇਚਣ ਦਾ ਧੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਭੂੰਗ ਲਗਾ ਕੇ ਭਰੀ ਟਰਾਲੀ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਤਾਂ ਜਣਾ ਖਣਾ ਕੌੜਾ ਜਿਹਾ ਝਾਕ ਕੇ ਲੰਘਦਾ। ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਵੀ ਦਾਨ ਦੱਛਣਾ ਲਏ ਬਗੈਰ ਟਰੈਕਟਰ ਦਾ ਗੇਅਰ ਨਾ ਪਾਉਣ ਦਿੰਦੇ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਡਰਾਈਵਰ ਹਿੰਮਤਪੁਰਾ ਡਰੇਨ ਦੇ ਪੁਲ ਤੋਂ ਟਰਾਲੀ ਲੰਘਾਉਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਦੇਬੂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 10-12 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਟਰਾਲੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਲਸੀਆ ਬੋਲੀ 'ਚ ਪੁਛਿਆ," ਕੀਹਦੀ ਟਰਾਲੀ ਆ ਓਏ?" ਅੱਗੋਂ ਡਰਾਈਵਰ ਵਿਚਾਰਾ ਹੌਲੀ ਦੇਣੇ ਬੋਲਿਆ,"ਡੀ ਸੀ ਦੀ ਆ ਜਨਾਬ।" ਡੀ ਸੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਣਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਫੂਕ ਜਿਹੀ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਵਿਚਾਰੇ ਦਾ ਉਤਲਾ ਸਾਹ ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਲਾ ਸਾਹ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਵਿਚਾਰਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸੋਚੇ ਕਿ ਕਿੱਥੋਂ ਪੰਗਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹਦਾ ਡਰਨਾ ਵੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਮੋਗੇ ਵਾਲੇ ਡੀ ਸੀ ਦੀ ਸਕੀ ਭੂਆ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜੇਬ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਥੁੱਕ ਲਵਾਏ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ ਦੂਜੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਜਦ ਵੀ ਦੇਬੂ ਦਾ ਟਰੈਕਟਰ ਲੰਘਦਾ ਤਾਂ ਸਿਪਾਹੀ 'ਸਾਸਰੀ ਕਾਲ' ਤਾਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੀ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੁਲ੍ਹਾ ਵੀ ਜਰੂਰ ਮਾਰਦਾ। ਪਰ ਇਸ ਬਦਲੇ ਰਵੱਈਏ ਤੋਂ ਦੇਬੂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈਰਾਨ ਸਨ।